Wie is de koning van Wesel

door: Albert Rozendal

Het vertrek:

12 mei 2007 de dag van vertrek.

Zoals altijd, en dus ook nu niet anders waren de laatste uren voor vertrek grote drukte en chaos. Deadlines die lastminute gehaald moesten worden zorgden voor de nodige stress die echter, door inmiddels vele jaren ervaring, werd afgeschud als waren het waterdruppels op een AGU-regenjas.

Willie was onverwacht die ochtend aanwezig en ook de buurt liet zich niet onbetuigd. Santi a Go stond met grote letters als startstreep op de stoep. Niks vergeten? Nee niks vergeten! Afscheid..en gaan.

Maarten van Maanen fietst het eerste stuk mee. En het eerste wat ze tegen elkaar zeiden was: Verrek, toch wat vergeten..de helm en zonnebril. Het afscheidscommittee had zich nog niet omgekeerd of daar waren ze al weer terug. Helm gepakt, zonnebril gepakt en op weg.

Niks vergeten? Nee niks vergeten. En daar gingen ze weer. De hartslagmeter, die ligt nog in de keuken. Willie heeft de hartslagmeter nagebracht en de rest moet dan maar onderweg worden gekocht. Het houdt natuurlijk een keer op.

Het meefietsen van Maarten was bijzonder prettig. Het afscheid werd minder abrupt en het is natuurlijk gezellig fietsen. Via Beckum en Haaksbergen werd Duitsland ingestuurd. Maarten is de eerste 40 kilometer meegefietst, zodat deze zeer prettig zijn afgelegd. Maarten bedankt. Daarna was het Dirk met zijn fiets en met zijn Jacobsschelp.

De planning was Roermond. En je kunt plannen wat je wilt, maar het weer houdt er verder geen rekening mee. De wind en regen kwamen van voor, linksvoor, rechtsvoor, links uit de flank en rechts uit de flank maar niet strak van achter. Geen Roermond. We (Albert, Gaby, Evi, Luca en Kiki) zouden Dirk daar ontmoeten. We kwamen uit Oostenrijk en het lag dus mooi op de route. Afijn als je met de auto bent, er al 700 km zijn gereden maakt 100 km noordelijker niet veel uit. Dirk is de eerste dag gekomen tot iets onder Wesel. Het was inmiddels 19.30u.

Daar hebben we elkaar ontmoet bij een Chinees restaurant. We hebben ons te goed gedaan aan allerlei Chinese dingetjes en konden rustig zitten, want een hotel/pension was slechts 2,5km bij het restaurant vandaan. De Chinees had aangeroepen, niemand heeft geantwoord maar daar is altijd wel Zimmel Flei.

Nadat iedereen meer dan verzadigd was, de geluksbriefjes die bij de koekies hoorden waren voorgelezen zijn we richting het hotel gegaan.

We reden vooruit om even te checken. Wat een bende. De integratie in Duitsland is ook nog niet helemaal volmaakt. Er stonden veel mensen maar er stond geen geïntegreerde Duitser tussen. Het zag er allemaal zo vaag en enigszins luguber uit dat we al een visioen kregen van pelgrim te voet. Toen Dirk wilde inchecken was er geen chef en dat was maar goed ook. Snel weer weg. We zijn vooruit gereden om een hotel te zoeken. Dirk op de fiets er achteraan. Niemand hoeft zich zorgen te maken. Wat kan die man fietsen.

We hebben richting Moers een prachtig hotel kunnen vinden.

Dirk kon voor weinig goed terecht en met een früh frühstück vandaag weer op pad.

Het doel is Maastricht. Zet hem op.