31 mei de laatste dag in Frankrijk?

Door Albert Rozendal

Vandaag is Dirk aangekomen in Bedous. Het duurt niet lang meer en dan wordt de grens met Spanje gepasseerd. Ongelooflijk dat je met 'rustig' door peddelen zo ver kunt komen.

Aan de andere kant: ik heb vandaag de foto's gekregen die zijn gemaakt, en dan begin je toch ook wel weer te twijfelen aan de afstand die is afgelegd.

Vandaag heeft Dirk Kees en Wim weer ontmoet.

Ze hebben een heel stuk samengefietst. Toen Kees en Wim hun kaart gingen wisselen is Dirk maar gewoon doorgefietst. Dirk had vandaag extreem goeie benen (wielerjargon) en heeft GPS en dat is natuurlijk erg handig. Maar ook hier geldt dat enige twijfel misschien wel op z'n plaats is. Want ik vraag mij af of die GPS het werk wel altijd even nauwkeurig doet.

Vandaag is een afstand afgelegd van 96km met een gemiddelde snelheid van 15 km/heures en een pieksnelheid van 56km/heures (maar dat heeft natuurlijk niet een heel heures geduurd), aanvankelijk mooi weer, later plensbuien tussen het mooie weer door.

Morgen gaat de tocht naar Jacca. Maar eerst weer slapen als god in Frankrijk in die luxe draagbare bedstee .

Trusten, en go Dirk.

Pinkstermaandag 28 Mei 2007

Hallo allemaal,
Eindelijk een berichtje van Dirk zelf vanuit Cahors. Vanmorgen uit Rocomadour vertrokken. Regen, regen. Hellingen van 7% loop ik, zoals een echte pelgrim betaamt. Onderweg de ketting nog even gesmeerd. Daarna liep het als een lier. Onderweg werd ik ingehaald door Wim uit Nuenen en later door zijn maatje Kees Zie website tc nuenen met verwijzing naar Keeswim. Onderweg stopte een busje met vijf nederlanders. Fietsten al jaren samen. Foto s gemaakt. Harde wind, net zoals bij de Elfstedentocht. Het weer is ondertussen verbeterd. De zon schijnt. Een prachtige tocht die hoog boven de Lot uitstijgt. Mijn fotokaartje is vol en winkels zijn gesloten. Dus nieuwe foto s wachten nog even. Het volle kaartje stuur ik zo spoedig mogelijk op. De eerste video moet ondertussen bij Albert zijn aangekomen. Als volleerd redacteur zal hij er wel iets moois van maken. We gaan een hapje eten.
Ik probeer nog Moissac te halen. Het is nu 10 voor half vier.
Bedankt voor alle reakties. Dit is het 1e internetcafe dat ik heb gevonden.
Bonjour en verder nieuws volgt.
Dirk

Als je goed kijkt zie je Spanje liggen

Door Albert:



Je houdt het fietsen even een paar daagjes niet bij en Dirk zit alweer bijna in Spanje. Je zou bijna denken dat het alleen maar bergaf is met een stevige wind in de rug, hier en daar een stukje met de trein en de bus, want Dirk is vandaag geëindigd in Chatelus la marchei (op de kaart een klein stukkie rechts boven Limoges).
De sms-jes die worden ontvangen vertellen overigens een ander verhaal. Het verhaal van bergop, bergaf, bergop, bergaf, bergop, bergaf, bergop, bergaf, bergop, nog hoger, bergaf, bergop, bergaf, etc. Vandaag 79 kilometer lang. Kernwoord van de laatste dagen is: warm.
Het relaas is trappen en drinken.

Desalniettemin gaat alles voorspoedig. Er wordt met volle teugen genoten van de inspanning, het resultaat, de omgeving en de mensen (Dirk vertelt natuurlijk alleen maar de leuke dingen om het thuisfront niet te verontrusten, maar toch...... met deze afstand achter de kiezen, kun je niet anders denken dan dat het inderdaad très OK gaat).

Voor morgen staat Roquemadour in de planning. Daar schijnt een klooster te staan op een berg waar je via een lange trap op je knietjes naar boven mag. Bovenaan gekomen zijn de zonden dan weer vergeven. Dat is weer eens wat anders dan 2 x het Onze Vader en 7 weesgegroetjes. Ben benieuwd hoe Dirk dat gaat doen met een fiets op z'n rug.

Nog geen foto's ontvangen; voor een volgende keer dus.

Hemelvaartsdag - rustdag; 18 mei - 21 mei

Door: Albert Rozendal

Na 5 dagen fietsen was het tijd voor een rustdag. Hemelvaartsdag!!! Een dag die in grote gedeelten van Nederland wordt gevuld met dauwtrappen dan wel iets later op de dag een stukje fietsen wordt door Dirk ingevuld met een stukje nietsen. Chapeau, want rust is natuurlijk ook erg belangrijk.

Vrijdag 18 mei werd het stalen ros weer tot het uiterste getest; eigenlijk net over de grens van het uiterste heen. Kettingpech. Gebroken. En dat al na 10 kilometer. Een dag die uiteindelijk vol hulpzame mensen was. Kopje koffie bij Nederlanders, Fransen die très aardig een fontein wezen pour nettoyer les mains, etc.
Na veel gedoe met kettingdrop, kettingdraf en ketting er weer op en 30 kilometer verwijderd van het startpunt een municipalletje (municipal Lac Vert) opgezocht. Met Gerard en Annie een wijntje gedronken en dat was een gezellige en leerzame dag. Verder niet echt voor herhaling vatbaar, want zo komt Dirk dit jaar niet op de plaats van bestemming.

De dagen daarna ging het voortvarender. De omgeving is adembenemend fraai. De uitgestrektheid

waar Dirk als eenzame fietser doorheen peddelt indrukwekkend. De contacten die er onderweg zijn allemaal even spontaan en hartelijk.
Het zonnetje kwam er vandaag bij (21 mei), zodat Dirk er vanaf nu uitziet als een echter fietser. Bruine armen (tot de mouwen van het fietsshirt) en bruine benen (tot de sokken); ach je kent het wel.

Inmiddels is Dirk beland in Auxerre. In de schaduw van het stadion van de fameuze club de football is de tent opgeslagen op de municipal van Auxerre.
So far so good.
Foto's worden gestuurd en zal ik later op de site plaatsen.

Beknopte info traject 14 mei

Door: Albert Rozendal

het traject van 14 mei.

Hiernaast een kaartje van het traject dat Dirk ongeveer heeft gereden. 2 dingen kloppen in ieder geval. Hij is vandaag vertrokken vanuit Koningsbosch en is aangekomen in Theux (B). Volgens de fietscomputer was dit 87 km. Maar....dat is nog niet alles wat de fietscomputer te melden had. Hier nog wat extra info:

Gemiddelde snelheid 13,16 km/uur; max snelheid 50,63 km/uur (en dat in Limburg; je houdt je hart nu al vast voor Frankrijk en de Pyreneeën).

Uit het bovenstaande volgt dat het traject van 13 mei was: Borth (D) - Koningsbosch. De route zal er ongeveer als volgt hebben uitgezien:

Volgens routenet.nl met vermijding van snelwegen (maar je weet het natuurlijk nooit helemaal zeker met Dirk) ongeveer 87 km; dus dat is lekker constant.

Wie is de koning van Wesel

door: Albert Rozendal

Het vertrek:

12 mei 2007 de dag van vertrek.

Zoals altijd, en dus ook nu niet anders waren de laatste uren voor vertrek grote drukte en chaos. Deadlines die lastminute gehaald moesten worden zorgden voor de nodige stress die echter, door inmiddels vele jaren ervaring, werd afgeschud als waren het waterdruppels op een AGU-regenjas.

Willie was onverwacht die ochtend aanwezig en ook de buurt liet zich niet onbetuigd. Santi a Go stond met grote letters als startstreep op de stoep. Niks vergeten? Nee niks vergeten! Afscheid..en gaan.

Maarten van Maanen fietst het eerste stuk mee. En het eerste wat ze tegen elkaar zeiden was: Verrek, toch wat vergeten..de helm en zonnebril. Het afscheidscommittee had zich nog niet omgekeerd of daar waren ze al weer terug. Helm gepakt, zonnebril gepakt en op weg.

Niks vergeten? Nee niks vergeten. En daar gingen ze weer. De hartslagmeter, die ligt nog in de keuken. Willie heeft de hartslagmeter nagebracht en de rest moet dan maar onderweg worden gekocht. Het houdt natuurlijk een keer op.

Het meefietsen van Maarten was bijzonder prettig. Het afscheid werd minder abrupt en het is natuurlijk gezellig fietsen. Via Beckum en Haaksbergen werd Duitsland ingestuurd. Maarten is de eerste 40 kilometer meegefietst, zodat deze zeer prettig zijn afgelegd. Maarten bedankt. Daarna was het Dirk met zijn fiets en met zijn Jacobsschelp.

De planning was Roermond. En je kunt plannen wat je wilt, maar het weer houdt er verder geen rekening mee. De wind en regen kwamen van voor, linksvoor, rechtsvoor, links uit de flank en rechts uit de flank maar niet strak van achter. Geen Roermond. We (Albert, Gaby, Evi, Luca en Kiki) zouden Dirk daar ontmoeten. We kwamen uit Oostenrijk en het lag dus mooi op de route. Afijn als je met de auto bent, er al 700 km zijn gereden maakt 100 km noordelijker niet veel uit. Dirk is de eerste dag gekomen tot iets onder Wesel. Het was inmiddels 19.30u.

Daar hebben we elkaar ontmoet bij een Chinees restaurant. We hebben ons te goed gedaan aan allerlei Chinese dingetjes en konden rustig zitten, want een hotel/pension was slechts 2,5km bij het restaurant vandaan. De Chinees had aangeroepen, niemand heeft geantwoord maar daar is altijd wel Zimmel Flei.

Nadat iedereen meer dan verzadigd was, de geluksbriefjes die bij de koekies hoorden waren voorgelezen zijn we richting het hotel gegaan.

We reden vooruit om even te checken. Wat een bende. De integratie in Duitsland is ook nog niet helemaal volmaakt. Er stonden veel mensen maar er stond geen geïntegreerde Duitser tussen. Het zag er allemaal zo vaag en enigszins luguber uit dat we al een visioen kregen van pelgrim te voet. Toen Dirk wilde inchecken was er geen chef en dat was maar goed ook. Snel weer weg. We zijn vooruit gereden om een hotel te zoeken. Dirk op de fiets er achteraan. Niemand hoeft zich zorgen te maken. Wat kan die man fietsen.

We hebben richting Moers een prachtig hotel kunnen vinden.

Dirk kon voor weinig goed terecht en met een früh frühstück vandaag weer op pad.

Het doel is Maastricht. Zet hem op.