Stukje fietsen

Dat is het einde, dat doet de deur dicht

2007-06-17T08:56:00.000+01:00

Hallo beste mensen,
Het is nu tijd voor de afsluiting en een beetje nafilosoferen.
Zaterdagavond 9 juni stond ik 18.45 voor het naambord van Santiago de Compostela. Dat moest even vastgelegd worden. Een vriendelijk Duits echtpaar, dat ik ontmoette bij de rotonde naar het vliegveld, wilde mij daar ook nog wel even op de foto zetten. Dan lijkt het ook net echt.
Samen zijn wij toen doorgefietst naar een camping aan de noordkant van Santiago.
Eerst wat gekletst o.a. met een stel uit Noord-Holland dat zes maanden verlof had genomen om door Europa te trekken.
Om 20.00 u tentje neergezet, Hennie gebeld en in het restaurant gaan eten. Ik heb daar onze Ruud van Nistelrooy nog een doelpunt zien maken.
Vroeg naar bed. Daar werd ik van half elf tot de volgende morgen half drie onthaald op een geweldig rockconcert in het naburig stadion en om twaalf uur een vuurwerk met knallen waarbij je bijna zou denken dat de derde wereldoorlog was uitgebroken. Het kostte wat slaapuurtjes maar ik heb er wel van genoten.
Zondagmorgen eerst mijn kleren uitgespoeld (gewassen in vakkringen) om te voorkomen dat ik alleen door de nestgeur mijn tent al kon vinden.
Daarna te voet, zoals ik nu ook weer de rol van de voetgangerspelgrim (pelegrino) opnam, naar de kathedraal om daar de pelgrimsmis bij te wonen. Het was net alsof de rattenvanger van Hameln mij voorgegaan was, want vanuit alle straten kwamen de mensen aanlopen in de richting van de kathedraal.
Het was dan ook afgeladen vol met staanplaatsen aan de zijkanten van het middenschip. Kwart voor twaalf begon een voorzang ingeleid door een non met een mooie zangstem.
In de dienst werden ook de begroetingen uit alle delen van Europa voorgelezen. Het beroemde wierookvat heb ik niet in aktie gezien. Naar verluid was er een technisch mankement.
Na de dienst ging ik op zoek naar het kantoor waar je het bewijs van goed gedrag (certificaat dat je de tocht had afgemaakt) kon krijgen. Dat werd nog spannend. Ondanks dat mijn eerste stempel afkomstig was uit St Jacobiparochie in Friesland, bleek dat ik voor de laatste dagen 2 stempels per dag had moeten verzamelen. De mevrouw wees mij erop dat ik daar bij de volgende tocht wel op moest letten. Jullie begrijpen dat ik dat met de hand op het hart heb beloofd.
Via Albert heb ik het adres van de transportondernemer Soetens uit Vessem opgevraagd, die een vestiging in Santiago heeft. Eerst dat punt opgezocht en daarna met de bus naar het vliegveld om voor maandag een vlucht te boeken. Veel keus was er niet. Het werd Air Berlin. Via Palma de Mallorca kon ik naar Muenster Osnabrueck.
Uiteindelijk is die maatschappij daarin geslaagd om mij daar af te leveren. Het was wel vijf en een half uur later dan afgesproken, maar ja wat wil je als het vliegtuig technisch niet deugt en passagiers hun bagage inleveren zonder zelf te komen.
Gevolg ipv 23.00 uur op maandag werd het 4.30 dinsdag.
De fiets werd trouwens zaterdagmorgen al in Borne afgeleverd.

Nabeschouwing:
Wat was nu het bijzondere aan dit "stukje fietsen". Uit de verslagen bleek al dat ik het uitstekend naar mijn zin heb gehad. Maar wat is dat nou. Waarom en hoe ben ik die tocht begonnen.
Het waarom ligt in de vraag van vriend Auke vorig jaar om mee te gaan naar Santiago de Compostela. Na een week erover nadenken leek mij dat wel wat. Daarna de voorbereidingen, zoals nieuwe fiets met uitrusting aangeschaft, en wat fietstraining. Helaas ging het door persoonlijke omstandigheden van Auke niet door. Het bleek dat ik er alleen ook nog niet klaar voor was. Er was nog rijpingstijd voor nodig. En aangezien rijpen zich vaak in alle stilte voltrekt was het voor Hennie toch een (onaangename) verrassing dat ik in 2007 de tocht toch wilde doorzetten.
Trouwens in de loop van de tijd heeft Hennie zich aan het idee gewend en mij volledig gesteund.

Hoe ben ik die tocht begonnen? In de loop van de tijd was ik er wel veel mee bezig. Beperkt inlezen omdat de tijd voor diepgaande studie mij ontbrak. Het besef brak door dat ik mij bewust zou zijn hoe ik over de historische grond van West-Europa zou fietsen en die gebeurtenissen op mij zou laten inwerken.
Dit vond ik voldoende. Met heiligenverering heb ik helemaal niets. Ik vind het ongepast een mens op die manier op een voetstuk te zetten. En botjes en beentjes ga ik ook niet aanbidden.

Bij een dergelijke tocht komen vaak de vragen: wat zoek je eigenlijk, waarom begin je er aan, ben je jezelf ook tegengekomen, heb je god ontmoet.

Ik zocht eigenlijk alleen maar een mooie fietstocht over historische bodem door een overweldigende natuur.
Wat heb ik gevonden? Een periode waarin ik in bijna volmaakte harmonie met mijzelf en de omgeving heb geleefd. Dat maakte dat ik elke dag, onafhankelijk van de omstandigheden als een feest heb ervaren. Ik heb genoten van alle pracht aan bloemen, bomen en planten. Ik heb genoten van de prachtige vergezichten bij die majestueuze bergen.
Als iemand alleen fietst in een wijde omgeving, dan noemen wij dat een eenzame fietser. Onze taal lijkt niet rijk genoeg om aan te geven, dat iemand die alleen fietst geen eenzame fietser hoeft te zijn. Ik heb mij in al die dagen geen moment eenzaam gevoeld, maar voelde mij als een volledig deel in het totale universum opgenomen.

Daardoor was het ook niet mogelijk mijzelf tegen te komen. Als je iemand tegenkomt is dat een afgescheiden deel, persoon, van jezelf. Aangezien ik mij één voelde met de omgeving was er geen afsplitsing. De vraag:"Ik ellendig mens, wie ben ik" is dan ook niet bij mij opgekomen.
Heb je god ontmoet? Niet in de zin van een persoonlijke god. Ik geloof in een geweldige universele kracht waardoor alles tot stand is gekomen en dat ik daar een onderdeel van ben. En het:"stof was je en tot stof zul je wederkeren" is voor mij een onderdeel in die geweldig kringloop waardoor alles uit elementen wordt opgebouwd en afgebroken.

Ik vind dat zo'n tocht op zich niet nodig is om jezelf te vinden. Dat kan thuis ook. De natuur met al zijn pracht is ook dicht bij huis. De pracht van een bloem in de tuin is net zo goed als de pracht van een bloem in de bergen.
En toch was de tocht een bijzondere ervaring.

Mensen hartelijk dank voor alle meeleven. Het heeft mij veel goeds gedaan.

En tot slot natuurlijk mijn bijzondere dank aan Albert die als ontwerper en hoofdredacteur van de weblog is opgetreden. Het is toch een kunst om uit een simpel sms-berichtje van mij ineens zo'n mooi sfeerverhaal te toveren. Geweldig.

Tot ziens,
Dirk

7 juni

2007-06-08T07:17:00.001+01:00

Dirk schrijft...

2007-06-07T09:34:00.000+01:00

Hallo allemaal,

Dit is 7 juni vanuit Albuergue Las Aguaedas te Murias de Rechimiendo in de buurt van Astorga.

Voor het eerst in het hoogste stapelbed geslapen. Goed de randjes vasthouden als je hoogtevrees hebt. Toch vrij goed geslapen. Het is heel goed bevallen. Vriendelijke ontvangst. Met ontbijt op deze morgen.

Gisteren een geweldige fietsdag gehad mooi weer en goede wind. Alleen de laatste 15 km vielen wat zwaarder uit door de klim naar 850 meter.Een uitvoerig bezoek gebracht aan Leon. Aan de hand van een routekaartje het hele centrum doorkruist en op een terrasje heerlijk gegeten.

De problemen met de ketting schijnen overwonnen. Deze amateur fietsmaker heeft waarschijnlijk de laatste reparatie goed uitgevoerd. Wel in Logrono een reserveketting gekocht.

Vandaag gaat de tocht via Cruz de Ferro(1500mtr) naar Ponferrada naar Villafranca del Bierzo. En wie weet nog naar Cebreiro (1300mtr) met 2,5km klim 9-10%.Het laat zich goed aanzien.Bedankt voor alle meeleven.

Als alles goed gaat ben ik zaterdag in Santiago.
GroetjesDirk, 7 juni 2007

Rugwind, dan gaat het hard

2007-06-05T18:38:00.001+01:00

Door: Albert Rozendal

5 juni

Ik dacht nog: als je nog een keer een rustdag wilt, dan zou ik dat doen in Burgos. Maar ja, we beginnen Dirk een beetje te kennen, rusten kan ook nog als je oud bent. Hoppetee, gaan met de karavaan.

Vandaag is de tocht gegaan van Burgos naar Sahagun (dit Japans klinkende stadje ligt dus toch in Spanje. Wie had dat gedacht). Een tocht van toch maar eventjes 135 km.

Het SMS-je om even te melden wat de dagbestemming was, kwam al om 19.11 u binnen. Ook zonder te weten hoe laat Dirk is begonnen met trappen, weet ik nu al dat dit super is.

Voor de verandering wezen de punten van de vlaggetjes op de fiets in de richting die Dirk moest fietsen. RUGwind; in de buurt van Santiago de Compostela rust op alles een zegen.

Vergeleken met gisteren is op de kaart een afstand afgelegd van 'iago de com'. Ga er maar aanstaan.

De laatste loodjes.

Ook Sahagun heeft een kathedraal; zal wel typisch Spaans zijn.

Postela

2007-06-05T09:18:00.000+01:00

4 juni

Het stukje fietsen van vandaag ging van logrono naar Burgos. Een stukje van 129 km. Uiteindelijk om 20.30 u ingechekt bij Hostal Alcantara. Maar voordat Burgos was bereikt moest er om 17.00 u nog een traject van 3 km met een stijging van 6% worden bedwongen. Ik ken mensen die om 17.00u de laptop dichtklappen en met een zucht zeggen, nou nou poeh poeh dat was werken.

Daarna werd het minder zwaar. Het hoogste punt was uiteindelijk 1150 meter.

Dit stukje heet "postela". De reden hiervoor is simpel. Wanneer je links op het kaartje kijkt zie je het staan. Dat betekent dat Dirk nog maar een stukje ter grootte van 'Santiago de com' van het einddoel is verwijderd. Dat gaat zeer voortvarend.

Wanneer er nog een rustdag gehouden moet worden lijkt Burgos mij een goede plek. Zoals Dirk SMS-te: om 8u nog opn gemaakt van kathedraal. Gezellige stad. Alles ok. Pa opa.

Ik zou zeggen geniet ervan.

Welcom en España

2007-06-05T08:18:00.000+01:00

Door Albert Rozendal

1 juni

De rose/paarse lijn is de grens tussen Frankrijk en Spanje. Het blauwe lijntje is de fietstoch van 1 juni.
Met andere woorden: Dirk is in Spanje. Muy Bueno!

De tocht was niet eenvoudig. Het was ook niet alleen een fietstocht. Die pyreneeën zijn geen geintje. Beklimmingen met meer dan 10% stijging gecombineerd met één en al regen maakten de tocht van Bedous naar Jaca tot een uitdaging, om het maar heel positief te zeggen. Zoals Dirk het zei: 10%, mooi op je spaarrekening, maar om tegenop te fietsen is toch iets anders. Een vanuit Borne meegenomen brief van Wim & Dini is op het afgesproken punt geopend. De tekst paste precies bij de overweldigende natuur en Dirk heeft van de brief genoten.
Ik kan het me voorstellen: een man met een fiets, één en al berg, regen. Heen en weer geslingerd worden tussen klein voelen en groots voelen. Bezinning......maar er moet ook gefietst worden. De beloning van berop stampen, trappen, zwoegen, lopen, zweten is het hoogste punt. Wie hoog stijgt mag diep dalen. De laatste 20 km naar Jaca waren een feest voor de benen en een kwelling voor de remblokjes.
In Jaca is de tent weer opgezet. De zon is gaan schijnen. Wat nou La douce France; Viva Espana!

2 juni

Rustdagen zijn aan Dirk nu niet meer besteed. De fiets ruikt de stal zullen we maar zeggen. Niets houdt Dirk nog tegen. Zelfs niet een ketting die voor de 4e keer is gebroken. Zelf kunnen repareren. Dus bewoners van de Van Heemskerkstraat, wanneer er iets met de fiets is......ik zou naar #43 gaan.

De tocht van zaterdag ging van Jaca naar Puente la Reina. Als het net zo mooi is als het klinkt..
De tocht is afgelegd met een prettig zonnetje als sympathieke begeleider. En de zon had ook zijn vriend de wind meegebracht. Dirk schatte de kracht op 6 bft. Over de richting bestond geen twijfel. Recht van voor. Helaas. Je kunt ook niet altijd boffen met het weer.

3 juni

Vandaag gereden van Puente la Reina naar Logrono. Een tocht van 77 km. Een bijzondere tocht, alleen al vanwege het mooie weer. De gemiddelde snelheid was 15 km / hora; de maximum snelheid was 53km/hora. Ik vermoed dat het niet helemaal vlak was.

31 mei de laatste dag in Frankrijk?

2007-05-31T22:24:00.000+01:00

Door Albert Rozendal

Vandaag is Dirk aangekomen in Bedous. Het duurt niet lang meer en dan wordt de grens met Spanje gepasseerd. Ongelooflijk dat je met 'rustig' door peddelen zo ver kunt komen.

Aan de andere kant: ik heb vandaag de foto's gekregen die zijn gemaakt, en dan begin je toch ook wel weer te twijfelen aan de afstand die is afgelegd.

Vandaag heeft Dirk Kees en Wim weer ontmoet.

Ze hebben een heel stuk samengefietst. Toen Kees en Wim hun kaart gingen wisselen is Dirk maar gewoon doorgefietst. Dirk had vandaag extreem goeie benen (wielerjargon) en heeft GPS en dat is natuurlijk erg handig. Maar ook hier geldt dat enige twijfel misschien wel op z'n plaats is. Want ik vraag mij af of die GPS het werk wel altijd even nauwkeurig doet.

Vandaag is een afstand afgelegd van 96km met een gemiddelde snelheid van 15 km/heures en een pieksnelheid van 56km/heures (maar dat heeft natuurlijk niet een heel heures geduurd), aanvankelijk mooi weer, later plensbuien tussen het mooie weer door.

Morgen gaat de tocht naar Jacca. Maar eerst weer slapen als god in Frankrijk in die luxe draagbare bedstee .

Trusten, en go Dirk.

Pinkstermaandag 28 Mei 2007

2007-05-28T14:09:00.000+01:00

Hallo allemaal,
Eindelijk een berichtje van Dirk zelf vanuit Cahors. Vanmorgen uit Rocomadour vertrokken. Regen, regen. Hellingen van 7% loop ik, zoals een echte pelgrim betaamt. Onderweg de ketting nog even gesmeerd. Daarna liep het als een lier. Onderweg werd ik ingehaald door Wim uit Nuenen en later door zijn maatje Kees Zie website tc nuenen met verwijzing naar Keeswim. Onderweg stopte een busje met vijf nederlanders. Fietsten al jaren samen. Foto s gemaakt. Harde wind, net zoals bij de Elfstedentocht. Het weer is ondertussen verbeterd. De zon schijnt. Een prachtige tocht die hoog boven de Lot uitstijgt. Mijn fotokaartje is vol en winkels zijn gesloten. Dus nieuwe foto s wachten nog even. Het volle kaartje stuur ik zo spoedig mogelijk op. De eerste video moet ondertussen bij Albert zijn aangekomen. Als volleerd redacteur zal hij er wel iets moois van maken. We gaan een hapje eten.
Ik probeer nog Moissac te halen. Het is nu 10 voor half vier.
Bedankt voor alle reakties. Dit is het 1e internetcafe dat ik heb gevonden.
Bonjour en verder nieuws volgt.
Dirk

Als je goed kijkt zie je Spanje liggen

2007-05-25T21:43:00.000+01:00

Door Albert:

Je houdt het fietsen even een paar daagjes niet bij en Dirk zit alweer bijna in Spanje. Je zou bijna denken dat het alleen maar bergaf is met een stevige wind in de rug, hier en daar een stukje met de trein en de bus, want Dirk is vandaag geëindigd in Chatelus la marchei (op de kaart een klein stukkie rechts boven Limoges).
De sms-jes die worden ontvangen vertellen overigens een ander verhaal. Het verhaal van bergop, bergaf, bergop, bergaf, bergop, bergaf, bergop, bergaf, bergop, nog hoger, bergaf, bergop, bergaf, etc. Vandaag 79 kilometer lang. Kernwoord van de laatste dagen is: warm.
Het relaas is trappen en drinken.

Desalniettemin gaat alles voorspoedig. Er wordt met volle teugen genoten van de inspanning, het resultaat, de omgeving en de mensen (Dirk vertelt natuurlijk alleen maar de leuke dingen om het thuisfront niet te verontrusten, maar toch...... met deze afstand achter de kiezen, kun je niet anders denken dan dat het inderdaad très OK gaat).

Voor morgen staat Roquemadour in de planning. Daar schijnt een klooster te staan op een berg waar je via een lange trap op je knietjes naar boven mag. Bovenaan gekomen zijn de zonden dan weer vergeven. Dat is weer eens wat anders dan 2 x het Onze Vader en 7 weesgegroetjes. Ben benieuwd hoe Dirk dat gaat doen met een fiets op z'n rug.

Nog geen foto's ontvangen; voor een volgende keer dus.

Hemelvaartsdag - rustdag; 18 mei - 21 mei

2007-05-21T20:08:00.000+01:00

Door: Albert Rozendal

Na 5 dagen fietsen was het tijd voor een rustdag. Hemelvaartsdag!!! Een dag die in grote gedeelten van Nederland wordt gevuld met dauwtrappen dan wel iets later op de dag een stukje fietsen wordt door Dirk ingevuld met een stukje nietsen. Chapeau, want rust is natuurlijk ook erg belangrijk.

Vrijdag 18 mei werd het stalen ros weer tot het uiterste getest; eigenlijk net over de grens van het uiterste heen. Kettingpech. Gebroken. En dat al na 10 kilometer. Een dag die uiteindelijk vol hulpzame mensen was. Kopje koffie bij Nederlanders, Fransen die très aardig een fontein wezen pour nettoyer les mains, etc.
Na veel gedoe met kettingdrop, kettingdraf en ketting er weer op en 30 kilometer verwijderd van het startpunt een municipalletje (municipal Lac Vert) opgezocht. Met Gerard en Annie een wijntje gedronken en dat was een gezellige en leerzame dag. Verder niet echt voor herhaling vatbaar, want zo komt Dirk dit jaar niet op de plaats van bestemming.

De dagen daarna ging het voortvarender. De omgeving is adembenemend fraai. De uitgestrektheid

waar Dirk als eenzame fietser doorheen peddelt indrukwekkend. De contacten die er onderweg zijn allemaal even spontaan en hartelijk.
Het zonnetje kwam er vandaag bij (21 mei), zodat Dirk er vanaf nu uitziet als een echter fietser. Bruine armen (tot de mouwen van het fietsshirt) en bruine benen (tot de sokken); ach je kent het wel.

Inmiddels is Dirk beland in Auxerre. In de schaduw van het stadion van de fameuze club de football is de tent opgeslagen op de municipal van Auxerre.
So far so good.
Foto's worden gestuurd en zal ik later op de site plaatsen.

Beknopte info traject 14 mei

2007-05-14T20:14:00.000+01:00

Door: Albert Rozendal

het traject van 14 mei.

Hiernaast een kaartje van het traject dat Dirk ongeveer heeft gereden. 2 dingen kloppen in ieder geval. Hij is vandaag vertrokken vanuit Koningsbosch en is aangekomen in Theux (B). Volgens de fietscomputer was dit 87 km. Maar....dat is nog niet alles wat de fietscomputer te melden had. Hier nog wat extra info:

Gemiddelde snelheid 13,16 km/uur; max snelheid 50,63 km/uur (en dat in Limburg; je houdt je hart nu al vast voor Frankrijk en de Pyreneeën).

Uit het bovenstaande volgt dat het traject van 13 mei was: Borth (D) - Koningsbosch. De route zal er ongeveer als volgt hebben uitgezien:

Volgens routenet.nl met vermijding van snelwegen (maar je weet het natuurlijk nooit helemaal zeker met Dirk) ongeveer 87 km; dus dat is lekker constant.

Wie is de koning van Wesel

2007-05-13T10:49:00.000+01:00

door: Albert Rozendal

Het vertrek:

12 mei 2007 de dag van vertrek.

Zoals altijd, en dus ook nu niet anders waren de laatste uren voor vertrek grote drukte en chaos. Deadlines die lastminute gehaald moesten worden zorgden voor de nodige stress die echter, door inmiddels vele jaren ervaring, werd afgeschud als waren het waterdruppels op een AGU-regenjas.

Willie was onverwacht die ochtend aanwezig en ook de buurt liet zich niet onbetuigd. Santi a Go stond met grote letters als startstreep op de stoep. Niks vergeten? Nee niks vergeten! Afscheid..en gaan.

Maarten van Maanen fietst het eerste stuk mee. En het eerste wat ze tegen elkaar zeiden was: Verrek, toch wat vergeten..de helm en zonnebril. Het afscheidscommittee had zich nog niet omgekeerd of daar waren ze al weer terug. Helm gepakt, zonnebril gepakt en op weg.

Niks vergeten? Nee niks vergeten. En daar gingen ze weer. De hartslagmeter, die ligt nog in de keuken. Willie heeft de hartslagmeter nagebracht en de rest moet dan maar onderweg worden gekocht. Het houdt natuurlijk een keer op.

Het meefietsen van Maarten was bijzonder prettig. Het afscheid werd minder abrupt en het is natuurlijk gezellig fietsen. Via Beckum en Haaksbergen werd Duitsland ingestuurd. Maarten is de eerste 40 kilometer meegefietst, zodat deze zeer prettig zijn afgelegd. Maarten bedankt. Daarna was het Dirk met zijn fiets en met zijn Jacobsschelp.

De planning was Roermond. En je kunt plannen wat je wilt, maar het weer houdt er verder geen rekening mee. De wind en regen kwamen van voor, linksvoor, rechtsvoor, links uit de flank en rechts uit de flank maar niet strak van achter. Geen Roermond. We (Albert, Gaby, Evi, Luca en Kiki) zouden Dirk daar ontmoeten. We kwamen uit Oostenrijk en het lag dus mooi op de route. Afijn als je met de auto bent, er al 700 km zijn gereden maakt 100 km noordelijker niet veel uit. Dirk is de eerste dag gekomen tot iets onder Wesel. Het was inmiddels 19.30u.

Daar hebben we elkaar ontmoet bij een Chinees restaurant. We hebben ons te goed gedaan aan allerlei Chinese dingetjes en konden rustig zitten, want een hotel/pension was slechts 2,5km bij het restaurant vandaan. De Chinees had aangeroepen, niemand heeft geantwoord maar daar is altijd wel Zimmel Flei.

Nadat iedereen meer dan verzadigd was, de geluksbriefjes die bij de koekies hoorden waren voorgelezen zijn we richting het hotel gegaan.

We reden vooruit om even te checken. Wat een bende. De integratie in Duitsland is ook nog niet helemaal volmaakt. Er stonden veel mensen maar er stond geen geïntegreerde Duitser tussen. Het zag er allemaal zo vaag en enigszins luguber uit dat we al een visioen kregen van pelgrim te voet. Toen Dirk wilde inchecken was er geen chef en dat was maar goed ook. Snel weer weg. We zijn vooruit gereden om een hotel te zoeken. Dirk op de fiets er achteraan. Niemand hoeft zich zorgen te maken. Wat kan die man fietsen.

We hebben richting Moers een prachtig hotel kunnen vinden.

Dirk kon voor weinig goed terecht en met een früh frühstück vandaag weer op pad.

Het doel is Maastricht. Zet hem op.

Blog 28 april 2007

2007-04-29T06:26:00.000+01:00

Albert,
Dank zij jouw intelligentie wordt de berichtgeving nog wat.
Een hartverwarmende ondersteuning.
Dirk

2007-04-28T21:06:00.000+01:00

Tja, dat lijkt zo op deze manier een redelijke afstand. Slik!

Voorbereidingen

2007-04-28T20:01:00.000+01:00

De meeste voorbereidingen zijn inmiddels wel getroffen. 2 kg tent, 1 kg matras, 3 kg kleding, 30 kg spiermassa en en 12 kg electronica om iedereen op de hoogte te houden is door traning dan wel goed inkoopbeleid bijeengevoegd.
De conditie is super. Met een vetpercentage van 3% gecombineerd met een niet te breken wilskracht wordt op 12 mei begonnen met de eerste pedaalwentelingen. Het heeft me al aardig wat zweet gekost, maar ik denk dat er nog wel een litertje gaat vloeien.
Hoe begin je een tocht van meer dan 2.700 km? Met de eerste meters. Dus hasta la vista baby; I'll be back.